3 Temmuz 2010 Cumartesi

görünmez

Daha az yaşamak, daha fazla yazmak.

Bir süre sonra yazdıklarında yaşıyorsun.

Yazdığın ama aslında var olmayan dünyada.

Yaşadığın dünyada yok oldukça yaşamak,

yaşamadığın dünyalar var olmak zorunda.

Nerede olmak istersen oradayım şimdi.

Ama sen beni göremezsin.

Gördüğün sadece görünmezliğim.

Sen BEN' i göremezsin!

18 Haziran 2010 Cuma

hayat alışveriştir

Bir alışveriştir hayat… Bir alışveriştir yaşamak… Öyle sebze, meyve, giysi almaya benzemez. Hisse seneti, ev ya da araba almaya da… Nefes almanın hem ihtiyaç hem de lüks olduğu yerdir burası. Önce gönlün zengin olacak. Yüreğindekini taksitlendirmeye kalkmayacaksın. Peşin hükümler güzeldir bazen… Körü körüne vitrinde ilk gördüğüne yapış demiyorum sana… İçine bakmadan almayacaksın. Ve sen de elbet açacaksın içini, ne kazık atacaksın menfaatin için ne de kazıklanacaksın. Aldın mı kalitelisini alacaksın. Nerde ucuzluk sen orada olmayacaksın. İndirimlisinden hayır gelmez çünkü. Herkes layığını yaşar bu hayatta hem. “Seni seviyorum” promosyonlu “Outlet” sevdalardan uzak duracaksın. Birinci sınıfsın sen. İkinci el değil!

Bir alışveriştir hayat… Bir alışveriştir yaşamak… Hem almak hem de vermektir. Bunlardan biri olmadan olmaz. Karşılığını alacaksın. Öyle veresiye sevgilerle yüreğini tüketme… İlle de yazacaksan deftere, o senin gönül defterin olacak. Her tecrübe yeni bir sayfa açacaksın… Kendini harcamayacaksın hiçbir zaman. Harcanmayacaksın! Yine de iyilik etmekten utanmayacaksın, gocunmayacaksın hiçbir zaman. Fiş almayacaksın hiçbir iyilikten, makbuz kesmeyeceksin! Kırılmaz, bükülmez, paslanmaz çelikten de olsa aşkınız hiçbir sevginin garanti belgesi yoktur unutmayacaksın! Ve iadesi geçerli değildir kurulan herhangi pembe bir düşün. Kırıp döken asla sorumluluk kabul etmez taşıdıklarından çünkü… Sen ise yüreğini çoktan ipotek etmişsen o an kırık bir düşe geri dönüşü yok artık bunun. Bütün temiz duyguların, karşılıksız iyiliklerin haczi başlar yüreğinde. “Sevgilerde… Sevgileri yarınlara bırakmayacaksın!” Lakin dününü de unutmayacaksın… Hem unutamazsın da zaten. Zararın neresinden dönersen yârdır !

Hep bir alışveriştir hayat, hep bir alışveriştir yaşamak… Kim ne diyorsa unut hepsini… Hesap işlerinden anlamazsın ki hem sen… Gözlerinde yaş değil dolar biriktirenlere, ceplerinde yürek değil akrep taşıyanlara bu selamım bahşiş olsun…

C.

12 Haziran 2010 Cumartesi

HAKKI SAKLI' YA

Herkes iyiliğinden kaybediyorsa kötü kim?

Tek başına "kötü" den ya da "iyi" den söz edemeyiz. İnsanlar iyi ya da kötü diye birbirlerinden ayrılmaz. Önemli olan doğrusunu yapmaksa bile doğrunun acı vermediğini hiçkimse söyleyemez. Doğru olanın seçmek istediğimiz yön olduğu pek azdır. Tabular vardır: Başkalarının düşündükleri... Önemli olan senin ne hissettiğin değil, onların ne düşündüğüdür. Mutluluk ise doğrusunu yapmak değildir çoğu kez. İnsan iyiliğinden kaybetmez, kendisi dışında herkesi umursadığından kaybeder. İnsan, kendine iyilik etmeli önce. Öncelikle kendini mutlu etmeli. Seviyorsa sonuna dek sevmeli mesela... Ne söylediğinden ne yaptığından utanmalı! Hele hissettiğinden hiç gocunmamalı! Yıkmalı tabuları, kırmalı putları! Gerektiğinde çekip gitmeli elbet ama asla kendini terk etmemeli! Küsüp gitmek, pes etmek değildir her zaman. Kırıldıklarını yapıştırmak içindir küsüp gitmek. Dağılan parçaları bulabilmek içindir. Kendini bir araya getiren insan, eskisinden daha güçlüdür. Kendini yeniden yaratmıştır o! Sıfırdan başlayamasa da her şeye, birden devam edebilir o! Önce kendini severek, yüreğini severek, hayatı severek...

Pişman olma sevdiğin için. Hele de kendini suçlu hissetmeye sakın kalkma! Her şey insanlar için ve insanlar da bir şeyler için mutlaka. Üzülme, müsterih ol. Saklıdır hakkın her sevdada.

C.

21 Mayıs 2010 Cuma

çok iyi insan ve dahası...


Dahası... O da beni seviyormuş... "Çok iyi bir insan ama o kadar" değilmişim sadece... Dahası da varmış işte... O da beni seviyormuş... Beni tam üç ay "seviyorum" demeden sevdi... Ben de sevdim... Bitti.

Çok iyi bir insanmış... Çok çok iyi bir insan...

11 Ağustos 2009 Salı

Okulla İlgili Asla Çözülememiş Sorular




-Tünaydın arkadaşlar!

-Sağooooool!!!

Neden yıllarca bize "merhaba" dediği için her defasında öğretmenlerimize teşekkür ettik? Ayrıca "tünaydın" nedir? "Tün" ne yani? Kim uydurmuş bunu? İlk uyduran önemlidir çünkü. "Günaydın varsa yine aynı kısalıkta yeni bir şey uyduralım ne olabilir acaba?" şeklindeki düşüncelerin ardından biri çıkar ve der ki: "Madem sabah olunca günaydın diyoruz; öğlen olunca da ne bileyim tünaydın diyelim..."

Okulla ilgili yıllarca nedenini merak ettiğim öylesine çok şey var ki! Mesela uzak sıralarda oturan ve ders sırasında pek sık görüşemeyen yakın arkadaşların sohbet edebilmek için kalemlerinin ucunu kırması ve yeniden sivriltme bahanesiyle gidilen, önceden kaş göz edilerek adres verilen çöp kovasının etrafı... Orda yapılan kısa sohbetlerin amacını yıllarca merak ettim. Ben zaten 0.7 uçlu kalem kullandığım için ve pek asosyal olduğum için o dönem bunu öğrenemedim. Kırmızı kalemle "ALIŞTIRMALAR" ya da "DEĞERLENDİRME SORULARI" yazdığımız defterimizdeki pornografik dönemden bahsediyorum. Daha çok susan bir çocuk vardı o dönem. Şimdikinden epey farklı. Çünkü o zamanlar konuşmam gerektiği zamanlarda da susuyordum.

"Gömleğini içine sok!"

Hayatım boyunca bu kadar sekso-manyakça bir şey duymadım. Emri böyle verirsen kusura bakma ben dahil hiçkimse gömleğini içeri sokmaz! "İçine sok" değil, "içeri sok"tur o bir kere... "Gömleğini götüne sok" gibi sert bir ifadeyle bunu söylersen insan korkar çünkü.

"Şair burada ne anlatmak istiyor?"

Bu sorunun manasızlığını edebiyat fakültesine girdiğimde çok daha iyi anladım. Çünkü şahsen edebiyat hocalarımızın şiirlere yüklediği anlam ve bağlantıları o şiirlerin şairlerinin dahi düşünebileceğini sanmam. Adam aşk şiiri yazmış. Bizim hoca hala diyor ki, "Hayır, canım. Olur mu öyle şey! Siyasi gönderme var şiirde" Bahsettiğim şiirin gerçek bir aşk şiiri olduğunu araştırdığımda bir kez daha gördüm. Ama hocamız bunu şaire konduramıyor: "Koskoca Cemal Süreya aşk mı yazacak!" Şiire erotizmi getirmiş adam bir kadından ve o kadına duyduğu hayranlıktan nasıl bahsetmeden geçer! Ama hayır efendim, siyasi bir gönderme var orada. Sosyal bir meseleye gönderme. Halbuki araştırdığımda şairin o şiirle ilgili röportajı var. "Ben onu görüp çok beğendiğim bir hatuna yazdım" diyor şair. Fakat bunu konduramıyoruz kendisine. Nedense... Şiirdeki hatunun "taş" gibi olduğunu düşünmesi şairin büyüklüğünü neden gölgelesin ki?! Ama tabi hiçbir hoca öğrencilerine şunu diyemiyor: "Çocuklar... Şair burada hatunun taş gibi olduğunu anlatmış bizlere!" Bunu diyebilen edebiyat hocamız yok maalesef. "Siyasi bir göndermedir o!" Evet, siyasi gönderme. Şair, şiirde hükümetle sevişmek istiyor(!)

Devam edecek...

10 Ağustos 2009 Pazartesi

Protagonist Nedir?



Bu sorunun cevabını biz öğrencilerine "protagonist" i tanıtan ve birçok anlattığı şey gibi adeta aklımıza kazıyan fakat buna rağmen sınavlarında sorularını yanlış anlayıp sorularına yanlış "doğru cevap" ları verdiğimiz çok değerli Doç. Dr. Hakan Behçet SAZYEK hocamdan almanız çok daha sağlıklı olacaktır. Bunun için size önereceğim kitabı "Abdülhak Şinasi Hisar'ın Romanlarında Özel Yabancılaşma" ve ADAM-SANAT' tan Nisan 2004 tarihli makaleleri "Türk Romanında Protagonistin Serüveni I-II" faydalı olacaktır. Kendimce kaba bir taslağını sunacak olursam:

Protagonist, modernist romanın baş kişisi. Genele aykırı, yabancılaşmış insan anlamına geliyor. Herkese hatta kendisine bile bir karşı duruş sözkonusu. İsyankâr bir yapıya sahip. Fakat bu isyanı pasif bir isyan. Gösterdiği tepkilerin gürültüsü kendi içinde kopuyor.

Detaylı bilgiye pratikte sahip olmanız için yine bugün önerdiğim Yusuf Atılgan' ın "Aylak Adam", Oğuz Atay' ın "Tutunamayanlar", Sabahattin Ali' nin "Kürk Mantolu Madonna" ve Âttila İlhan'ın "Sokaktaki Adam" romanları tavsiye edilir.


Neden "asabî" yim?



Aslında okuldaki hocalarımız yüzünden. Özellikle eski edebiyatta yani dîvân şiirinde pek başarılı değilim. Çok sevgili hocalarımız bizleri fazlasıyla yordukları için öğrenememiş olabilirim tabi. Bezm-i ezelden beri Osmanlıca bildiğimizi ve çocukluğumuzu aruz vezninde şiirler okuyarak geçirdiğimizi düşünüyorlar herhalde. Sınıfta vize dönemine kadar üç gazelden epi topu altı beyit işliyorlarsa, vize zamanı geldiğinde çalışmamız için söylenen gazel sayısı birden bire yirmiye çıkıyor. Her gazelde sekiz beyit olduğunu düşünüp biraz iyimser davranırsak (sayısı asla sabit değildir) bu, 20x8=160 beyit yapıyor. Bu beyitlerin Osmanlıca' dan Türkçe' ye çevrilmeleri ve çevrilen Türkçe' nin de Türkçe' ye çevrilmesinin yanında yapılan söz sanatları ve anlatılmak istenenleri yazmanız gereken toplam süre tam olarak 1 saat. Ayrıca gazelinizin veznini bulabilmişseniz de ne âlâ! Helal olsun!

Şairleri Fuzûlî, Bâkî, Nef'î, Nâbî gibi mahlaslar alan dîvân edebiyatına kendimce protagonist bir tepki olarak ben de kendime "Asabî" ismini aldım. Herhangi bir vezne bağlı olmaksızın edebiyat dünyasının görmediği serbestlikte çala kalem yazıyorum işte...

NOT: Protagonist ile ilgili bilgilendirmeyi bir dahaki sefere ayrıntılı şekilde yapacağım.