18 Haziran 2010 Cuma

hayat alışveriştir

Bir alışveriştir hayat… Bir alışveriştir yaşamak… Öyle sebze, meyve, giysi almaya benzemez. Hisse seneti, ev ya da araba almaya da… Nefes almanın hem ihtiyaç hem de lüks olduğu yerdir burası. Önce gönlün zengin olacak. Yüreğindekini taksitlendirmeye kalkmayacaksın. Peşin hükümler güzeldir bazen… Körü körüne vitrinde ilk gördüğüne yapış demiyorum sana… İçine bakmadan almayacaksın. Ve sen de elbet açacaksın içini, ne kazık atacaksın menfaatin için ne de kazıklanacaksın. Aldın mı kalitelisini alacaksın. Nerde ucuzluk sen orada olmayacaksın. İndirimlisinden hayır gelmez çünkü. Herkes layığını yaşar bu hayatta hem. “Seni seviyorum” promosyonlu “Outlet” sevdalardan uzak duracaksın. Birinci sınıfsın sen. İkinci el değil!

Bir alışveriştir hayat… Bir alışveriştir yaşamak… Hem almak hem de vermektir. Bunlardan biri olmadan olmaz. Karşılığını alacaksın. Öyle veresiye sevgilerle yüreğini tüketme… İlle de yazacaksan deftere, o senin gönül defterin olacak. Her tecrübe yeni bir sayfa açacaksın… Kendini harcamayacaksın hiçbir zaman. Harcanmayacaksın! Yine de iyilik etmekten utanmayacaksın, gocunmayacaksın hiçbir zaman. Fiş almayacaksın hiçbir iyilikten, makbuz kesmeyeceksin! Kırılmaz, bükülmez, paslanmaz çelikten de olsa aşkınız hiçbir sevginin garanti belgesi yoktur unutmayacaksın! Ve iadesi geçerli değildir kurulan herhangi pembe bir düşün. Kırıp döken asla sorumluluk kabul etmez taşıdıklarından çünkü… Sen ise yüreğini çoktan ipotek etmişsen o an kırık bir düşe geri dönüşü yok artık bunun. Bütün temiz duyguların, karşılıksız iyiliklerin haczi başlar yüreğinde. “Sevgilerde… Sevgileri yarınlara bırakmayacaksın!” Lakin dününü de unutmayacaksın… Hem unutamazsın da zaten. Zararın neresinden dönersen yârdır !

Hep bir alışveriştir hayat, hep bir alışveriştir yaşamak… Kim ne diyorsa unut hepsini… Hesap işlerinden anlamazsın ki hem sen… Gözlerinde yaş değil dolar biriktirenlere, ceplerinde yürek değil akrep taşıyanlara bu selamım bahşiş olsun…

C.

12 Haziran 2010 Cumartesi

HAKKI SAKLI' YA

Herkes iyiliğinden kaybediyorsa kötü kim?

Tek başına "kötü" den ya da "iyi" den söz edemeyiz. İnsanlar iyi ya da kötü diye birbirlerinden ayrılmaz. Önemli olan doğrusunu yapmaksa bile doğrunun acı vermediğini hiçkimse söyleyemez. Doğru olanın seçmek istediğimiz yön olduğu pek azdır. Tabular vardır: Başkalarının düşündükleri... Önemli olan senin ne hissettiğin değil, onların ne düşündüğüdür. Mutluluk ise doğrusunu yapmak değildir çoğu kez. İnsan iyiliğinden kaybetmez, kendisi dışında herkesi umursadığından kaybeder. İnsan, kendine iyilik etmeli önce. Öncelikle kendini mutlu etmeli. Seviyorsa sonuna dek sevmeli mesela... Ne söylediğinden ne yaptığından utanmalı! Hele hissettiğinden hiç gocunmamalı! Yıkmalı tabuları, kırmalı putları! Gerektiğinde çekip gitmeli elbet ama asla kendini terk etmemeli! Küsüp gitmek, pes etmek değildir her zaman. Kırıldıklarını yapıştırmak içindir küsüp gitmek. Dağılan parçaları bulabilmek içindir. Kendini bir araya getiren insan, eskisinden daha güçlüdür. Kendini yeniden yaratmıştır o! Sıfırdan başlayamasa da her şeye, birden devam edebilir o! Önce kendini severek, yüreğini severek, hayatı severek...

Pişman olma sevdiğin için. Hele de kendini suçlu hissetmeye sakın kalkma! Her şey insanlar için ve insanlar da bir şeyler için mutlaka. Üzülme, müsterih ol. Saklıdır hakkın her sevdada.

C.