10 Ağustos 2009 Pazartesi

AYLAK ADAM-Roman


A' dan C' ye bir kısım insanın hayat serüveni...

Kocaeli Üniversitesi' nde Türk Dili ve Edebiyatı okuyorum. Birinci sınıfta bizlere tavsiye edilen ilk kitaplardandı, Aylak Adam. Ben tam anlamıyla anlayarak ikinci sınıfta okudum. Romanı okuduğunuzda hemen her figür ve mekan size tanıdık gelecek. Hatta isminin baş harfi benim gibi C olanlar için bir adın bile çok görüldüğü C karakteri sizi epey heyecanlandıracak. Erkekler aylak adam, bayanlar ise çaylak madamla özdeşleştirecek kendisini. Roman, Oğuz Atay' ın ünlü "Tutunamayanlar" romanının bir yavrusu, altyapısı olarak sayılabilir. Ama elbette birbirlerinden çok farklılar. "Tutunamayanlar" postmodernist bir romanken "Aylak Adam" bir modernist roman. Baş kişisi protagonist olan modernist romanın en lezzetli ve yetkin örneklerinden. Kendisine bile karşı bir adamın en büyük tutamak olarak gördüğü "sevgi" nin arayışı üzerine serseri bir eser. Dönemin değerli yazarlarından Yusuf Atılgan' a ait.


Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaydaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine; sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez. Kağızman köylerinden birinde bir çift öküzüne tutunan bir adam tanıdım. Öküzleri besiliydi , pırıl pırıldı. Herkesin, “- Veli ağanın öküzleri gibi öküz, yoktur, ” demesini isterdi. Daha gülünçleri de vardır. Ben, toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü, sahteliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum: Gerçek sevgiyi! Bir kadın. Birbirimize yeteceğimizi, benimle birlik düşünen, duyan, seven bir kadın!


—Kitaptan

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder