
"Çok iyi bir insan ama o kadar..."
Yukarıdaki cümlenin özünü kavrayabildiniz mi? "Hakkımda" kısmına bu cümleyi yazdım. Çünkü hakkımda kurulmuş gerçekten en ilginç cümlelerin başında geliyor bu cümle. Benden oldukça büyük bir tepki almıştı ilk duyduğumda tabi. Fakat sonrasında çok sevdim bu cümleyi.
Şimdi bu cümleyi biraz irdeleyelim...
En başta "ama" bağlacının görevini sorgulamak lazım sanırım. "ama" bağlacının kullanımı genellikle kendinden önceki cümlenin önemini, değerini ve misyonunu boşaltacak bir sonraki cümle için yapılan küçük bir hazırlıktır. "Sen böyle diyorsun; ama..." gibi... "İstemiyorum; ama şunu yaparsan isteyebilirim" gibi... O yüzden bu bağlacın öncesindeki cümle muhtemelen karşınızdaki insan için pek fazla şey ifade etmemektedir. Yani benim çok iyi bir insan olmamın aslında pek bir önemi ve değeri yok.
Bu cümle neyin üzerine söylenmiş bunu bilmeniz gerekiyor tabi. Kendisinden epey hoşlandığım bir hatunun beni kibarca reddedebilmek için son anda bulup kuruşturduğu "daha az üzülsün" cümlesi... Halbuki bu cümle bir erkek için gerçekten son noktadır. Çünkü çok iyi bir insan olmasına rağmen reddedilen erkek ya da kadının tercih edilmemesinin sebebi tamamen dış beğenilerdir ve karşı tarafın bu beğenilerini tatmin edemeyen bir erkek ya da kadın için bu büyük düş kırıklığıdır. Yani -çok afedersiniz- "Bi bok yok ama ne yapalım" ın kibarcasıdır "Çok iyi bir insan ama o kadar".
Öte yandan dedim ya seviyorum bu cümleyi. Ayrıca zaten sadece iyi bir insan oluşumdan bahsetmemiş hanımefendi. Beni çok zeki ve yetenekli bulduğunu da söylemiş. Bunları duymak hem güzel hem de komik. Şöyle bir şey hayal etsenize...
-Cihan nasıldır?
-Çok zeki, çok yetenekli, çok muhteşem, çok iyi bir insan ama o kadar...
Yemin ediyorum bunların hepsi onun fikri. Kendisi söyledi. Ben değil. Söylediklerinde gerçekten samimiydi üstelik. Aksi olsaydı anlardım. Bu bana çok ironik geliyor. Benden iki yaş büyük olmasıdır belki de beni reddetmesinin sebebi... Olabilir... Kulağa daha mantıklı ve daha az kırıcı geliyor.
Hakkımda söylenen en ilginç şey bu değil elbette. Yazımı hakkımda söylenen ve en çok hoşuma giden cümleyi sizlerle paylaşarak sonlandırmak istiyorum. Bir kız arkadaşım zamanında benim için şöyle demişti:
-Cihan... Mükemmel olmak istemediğin için öyle değilsin. Biliyorsun değil mi?
Güzel değil mi? Ve hepimiz için bir realite, bir doğru bu cümle. Bizler mükemmel olmak istemediğimiz için mükemmel değiliz. Gerisi ayrıntı, gerisi fasarya... Hoş, bugün mükemmel de olsak muhakkak bulunacaktır yine "çok mükemmelsin ama o kadar" diyen biri... E madem o kadarmış, bu kadar bizden... Bırakın daha iyisini arasın dursun... Hayat o "ama" dan önceki cümlelerin değerini elbet bir gün kendisine öğretecektir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder